به گزارش ایران پژواک، بر پایه آمار اولیه شورای بینالمللی فرودگاهها، اینچئون طی شش ماه نخست سال جاری میلادی از ۳۸ میلیون و ۳۹۰ هزار مسافر بینالمللی میزبانی کرد. فرودگاه هیترو لندن با ۳۷ میلیون و ۷۹۰ هزار مسافر در رتبه دوم ایستاد و فرودگاه چانگی سنگاپور با ثبت ۳۴ میلیون و ۵۳۰ هزار مسافر، جایگاه سوم را به دست آورد.
این نخستین بار از زمان آغاز فعالیت اینچئون در سال ۲۰۰۱ است که این فرودگاه به صدر ردهبندی جهانی مسافران خارجی صعود میکند. مسیر رشد آن نیز تدریجی اما پیوسته بوده است: اینچئون در سال ۲۰۰۲ در جایگاه دهم قرار داشت، در سال ۲۰۱۸ به رتبه پنجم رسید و در دو سال ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵، سومین فرودگاه پرتردد جهان در بخش بینالمللی بود.
جابهجایی مسیرهای ترانزیتی
مسئولان فرودگاه اینچئون بخشی از این موفقیت را به اختلال در ترافیک هوایی خاورمیانه و تغییر مسیر پروازهای بینالمللی در پی درگیری آمریکا و ایران نسبت میدهند. با کاهش یا محدود شدن بخشی از ظرفیت پروازی در منطقه، نقش مراکز سنتی ترانزیت، از جمله دبی، تحت تأثیر قرار گرفته و مسافران و شرکتهای هواپیمایی بیش از گذشته از مسیرهای جایگزین در شرق آسیا استفاده کردهاند.
ترافیک بینالمللی اینچئون نسبت به مدت مشابه سال قبل ۶.۳ درصد رشد داشته است. افزایش ورود گردشگران خارجی نیز یکی دیگر از محرکهای اصلی این روند محسوب میشود. خارجیها در نیمه نخست سال ۳۹.۳ درصد از کل مسافران این فرودگاه را تشکیل دادند؛ سهمی که در سهماهه دوم به رکورد ۴۴.۴ درصد رسید. رشد سفر گردشگران چینی و ژاپنی، از عوامل مهم این افزایش عنوان شده است.
در سوی دیگر، فرودگاه هیترو با وجود ثبت رکورد ۴۰ میلیون مسافر داخلی و خارجی در نیمه نخست سال، تحت فشار کاهش ظرفیت خطوط پروازی خاورمیانه قرار گرفت. ظرفیت این مسیرها در هیترو حدود ۱۶.۵ درصد افت کرد، در حالی که ترافیک مسیرهای آسیا-اقیانوسیه ۷.۹ درصد افزایش یافت.
اینچئون اکنون با میزبانی از ۱۰۱ شرکت هواپیمایی و اتصال به ۱۸۳ شهر جهان، جایگاه خود را بهعنوان یک قطب ترانزیتی تثبیت کرده است. تکمیل طرح توسعه چهارمرحلهای فرودگاه در اواخر ۲۰۲۴ نیز ظرفیت سالانه آن را به ۱۰۶ میلیون مسافر رسانده؛ ظرفیتی که برای ادامه رقابت این فرودگاه با مراکز بزرگ جهان تعیینکننده خواهد بود.
انتهای پیام
ارسال نظر