علی اصل ، راهنمای گردشگری اکوتوریسم با اشاره به نقش فعالان حرفهای و راهنمایان طبیعتگردی در توسعه این حوزه اظهار کرد: توسعه گردشگری حیاتوحش به تولید محتوای مؤثر و معرفی جذاب ظرفیتهای طبیعی نیاز دارد تا مخاطبان بیشتری با این نوع سفر آشنا شوند. در کنار آن، آموزش و توانمندسازی راهنمایان برای تفسیر میراثطبیعی، یکی از الزامات اساسی ارتقای کیفیت تجربه گردشگران است.
او افزود: راهنمای طبیعتگردی نباید به ارائه اطلاعات علمی درباره گونهها، درختان، جنگلها، تالابها یا پدیدههای زمینشناختی بسنده کند. دانش علمی باید مبنای کار باشد، اما هنر اصلی راهنما این است که بتواند میان آنچه گردشگر مشاهده میکند و زندگی و تجربه شخصی او ارتباط برقرار کند.
علیاصل با طرح این پرسش که «این درخت، این جنگل یا این پدیده طبیعی چه نسبتی با زندگی امروز ما دارد؟» ادامه داد: تفسیر میراث طبیعی به این معناست که گردشگر بتواند از مشاهده یک پدیده، به درک و دریافت عمیقتری برسد. راهنمای حرفهای باید بتواند با تکیه بر دانش علمی، روایت دقیق و شیوه بیان مناسب، این ارتباط را برقرار کند و تجربهای فراتر از بازدید معمولی برای گردشگر رقم بزند.
او با تاکید بر ضرورت تغییر ذائقه سفر در میان مردم گفت: توسعه گردشگری حیاتوحش تنها به گردشگران تخصصی و عکاسان حرفهای محدود نمیشود. مردم نیز باید با ظرفیتهای طبیعت در اطراف محل زندگی خود آشنا شوند و بدانند که برای تجربه یک سفر جذاب و متفاوت، الزاما نیازی به پیمودن مسافتهای طولانی یا صرف هزینههای سنگین نیست.
این فعال گردشگری خاطرنشان کرد: گاهی ارزشمندترین تجربههای طبیعتگردی در فاصلهای کوتاه از محل زندگی افراد قرار دارد، اما به دلیل ضعف اطلاعرسانی و آشنایی نداشتن با میراثطبیعی پیرامون، از این ظرفیتها استفاده نمیشود. تولید محتوای علمی و جذاب، بهرهگیری از ابزارهای نوین اطلاعرسانی و معرفی مقصدهای کمترشناختهشده میتواند به افزایش آگاهی عمومی و تنوعبخشی به الگوی سفر ایرانیان کمک کند.
گردشگری حیاتوحش؛ پیوند حفاظت از طبیعت با اقتصاد جوامع محلی
علیاصل با تاکید بر نقش گردشگری طبیعتمحور در حفاظت از محیطزیست اظهار کرد: گردشگری حیاتوحش و اکوتوریسم، در صورت برخورداری از مدیریت صحیح مقصد و رعایت ظرفیتهای اکولوژیک، میتوانند ابزارهایی مؤثر برای حفاظت از طبیعت باشند. حضور گردشگران در یک منطقه، اگر بر پایه برنامهریزی اصولی انجام شود، میتواند منابع مالی موردنیاز برای حفاظت و مدیریت زیستگاه را فراهم کند و همزمان فرصتهای اقتصادی تازهای برای جوامع محلی ایجاد کند.
او ادامه داد: هنگامی که ساکنان محلی از طریق راهنمایی گردشگران، مدیریت تورها، ارائه خدمات اقامتی، تهیه غذا و فعالیتهای مرتبط با گردشگری درآمد کسب میکنند، ارزش اقتصادی حفاظت از حیاتوحش برای آنان ملموستر میشود. در چنین شرایطی، حفاظت از گونههای جانوری و زیستگاهها میتواند به بخشی از معیشت پایدار جامعه محلی تبدیل شود.
این مدرس گردشگری افزود: گردشگری مسئولانه میتواند با ایجاد منافع اقتصادی پایدار، زمینه کاهش وابستگی به برخی فعالیتهای مخرب محیطزیست، از جمله شکار غیرمجاز و تخریب زیستگاهها، را فراهم کند. البته تحقق این هدف به مدیریت اصولی گردشگری، مشارکت واقعی جوامع محلی و توزیع منصفانه منافع حاصل از فعالیتهای گردشگری وابسته است.
علیاصل با اشاره به تجربه روستای پامنار و حضور جغد ماهیخوار در این منطقه گفت: در یکی از نمونههای قابلتوجه، حضور این گونه جانوری و استقبال گردشگران و عکاسان طبیعت از مشاهده آن، به شکلگیری فعالیتهای گردشگری با مشارکت اهالی روستا منجر شده است. گردشگران با همراهی ساکنان محلی و استفاده از قایق، برای مشاهده و عکاسی از این پرنده به منطقه میروند و این فعالیت بهتدریج به بخشی از تجربه و زندگی اقتصادی جامعه محلی تبدیل شده است.
او افزود: در چنین شرایطی، مردم محلی بیش از گذشته با ارزش و اهمیت گونه جانوری آشنا میشوند و حفاظت از آن را با منافع و هویت منطقه خود مرتبط میبینند. این تجربه نشان میدهد که گردشگری، در صورت طراحی درست، میتواند نگرش جامعه محلی به حیاتوحش را تغییر دهد و حفاظت از گونهها را از یک الزام بیرونی به یک ارزش اجتماعی و اقتصادی تبدیل کند.
ارسال نظر