به گزارش ایران پژواک به نقل از ایسنا، باستان‌شناسان یک سکونتگاه مهم رومی و کارگاه جواهرسازی متعلق به حدود ۲۰۰۰ سال پیش در جریان بررسی‌های باستان‌شناسی پیش از آغاز عملیات ساخت‌وساز در یک شهرک مسکونی نوساز در «مانکوت» واقع در شمال شرقی «ولز» را کشف کرده‌اند.

این کاوش به کشف ده‌ها اثر تاریخی از جمله سنجاق‌های زینتی رومی، قالب‌های ساخت جواهرات، سفالینه‌ها و سکه‌ها منجر شده است.

به گفته باستان‌شناسان، این کشف غیرمنتظره شواهد تازه‌ای درباره سکونت، فعالیت‌های صنعتی و تجارت در نزدیکی مرکز مهم رومی شهر «چستر» (Chester) ارائه می‌دهد.

کریس متیوز (Chris Matthews)، مدیر این پروژه گفت که این کشف درک باستان‌شناسان از وضعیت این منطقه در دوران حکومت روم را تغییر داده است.

باستان‌شناسان معتقدند این سکونتگاه «مانکوت» ‌ ممکن است در عصر آهن شکل گرفته باشد و سپس در بخش عمده‌ای از دوران رومی همچنان مورد استفاده قرار گرفته باشد.

کشف دو سکه رومی در این محوطه نیز نشان‌دهنده تداوم سکونت در این منطقه طی دوره‌ای طولانی است.

یکی از این سکه‌ها به دوران فرمانروایی امپراتور «کومودوس» (Commodus)، که از سال ۱۷۷ تا ۱۹۲ میلادی حکومت می‌کرد، تعلق دارد. سکه دیگر تصویر «کنستانتین» (Constantine) را نشان می‌دهد که بیش از یک قرن بعد، در سال ۳۰۶ میلادی، فرمانروایی خود را آغاز کرد.

فاصله زمانی قابل‌توجه میان تاریخ ضرب این دو سکه، شواهد مربوط به فعالیت و حضور مستمر در این سکونتگاه طی دوره‌ای طولانی را تقویت می‌کند.

علاوه‌بر این، یکی از مهم‌ترین یافته‌های این کاوش، شواهدی از وجود کارگاهی برای تولید اشیای فلزی تزئینی است.

باستان‌شناسان قالب‌های سربی‌ای را کشف کرده‌اند که برای ساخت انواع سنجاق‌های زینتی به کار می‌رفتند. این یافته نشان می‌دهد در «مانکوت»، تولید تخصصی صنایع‌دستی و مصنوعات فلزی رواج داشته است.

سنجاق‌های رومی علاوه‌بر کاربرد عملی برای بستن و محکم کردن لباس، می‌توانستند به‌عنوان زیورآلات شخصی و تزئینی نفیس نیز استفاده شوند.

اگرچه اکنون خانه‌هایی در بخشی از محدوده کاوش‌شده ساخته شده‌اند، اما باستان‌شناسان پیش از آغاز عملیات توسعه و ساخت‌وساز، آثار باستانی موجود در این منطقه را ثبت و نقشه‌برداری کرده بودند.

بر اساس نتایج بررسی‌های باستان‌شناسان، سکونتگاه باستانی فراتر از محدوده‌ای که مورد کاوش قرار گرفته ادامه دارد و این موضوع یعنی بررسی‌های انجام‌شده ممکن است تنها بخشی از یک سکونتگاه بسیار بزرگ‌تر متعلق به دوران رومی را آشکار کرده باشند.

مجموعه‌ای از سنجاق‌های زینتی و قالب‌های مورد استفاده در ساخت آن‌ها، مراحل حفاظت و مرمت را پشت سر گذاشته‌اند و اکنون قرار است مطالعات بیشتری روی آن‌ها در موزه ملی ولز واقع در شهر کاردیف انجام شود.

متخصصان امیدوارند بتوانند شیوه ساخت این سنجاق‌ها را مشخص کنند، فلزات به‌کاررفته در تولید آن‌ها را شناسایی کنند و منشأ مواد اولیه مورد استفاده در ساختشان را مورد بررسی قرار دهند.

انتظار می‌رود این آثار پس از پایان مطالعات، برای نمایش عمومی به شمال شرقی ولز بازگردانده شوند.

انتهای پیام