به گزارش ایرانپژواک، در حالی که نرخ کلی جابجایی در آمریکا به پایینترین سطح خود رسیده، نسل Z (متولدین ۱۹۹۷-۲۰۱۲) به عنوان استثنایی قابل توجه ظاهر شده است. بر اساس گزارشهای شرکت جابهجایی «مووینگپلیس» (MovingPlace) که بیش از ۱۵ میلیون جابهجایی را در سال ۲۰۲۵ تحلیل کرده است، این نسل اگرچه تنها ۲.۲ درصد از کل جابهجاییهای کشور را تشکیل میدهد، اما الگوهای مهاجرتی آنها نشاندهنده تغییرات کلیدی در اولویتهای مسکن و شغل است.
جایی که نسل Z میروند
مقاصد اصلی این نسل عمدتاً به سمت قطبهای شغلی و مناطق شهری پویا متمایل است. بر اساس دادههای مووینگپلیس، محله مرکزی مینیاپولیس با کد پستی ۵۵۴۰۱ (با نسبت ۲۵ به ۱ ورودی به خروجی) در صدر محبوبترین مقاصد این نسل قرار دارد. این منطقه با میانگین قیمت خانه ۳۷۲,۵۰۰ دلاری، درآمد متوسط بالای ۱۱۵,۶۵۱ دلار، دسترسی به مشاغل و محیط عابرپسند، ترکیبی جذاب برای جوانان ایجاد کرده است.
در جایگاه دوم، کد پستی ۳۴۷۶۲ در جامعه بازنشستگان «د ویلیجز» (The Villages) در فلوریدا قرار دارد. این موضوع که یک محوطه بازنشستگی به دومین مقصد محبوب این نسل تبدیل شده، نشاندهنده حضور نسل Z در جستجوی فرصتهای شغلی در بخش خدمات و مراقبتهای بهداشتی برای جمعیت رو به پیری است، تا جایی که جمعیت سنین کار این منطقه طی دهه گذشته ۱۹.۱ درصد افزایش یافته است.
در سطح کلانشهری، تگزاس، تنسی و ویسکانسین بیشترین خالص مهاجرت این نسل را تجربه کردهاند و شهرهایی مانند دالاس-فورتورث، نشویل، فینیکس و واشنگتن دیسی نیز جزو برندگان اصلی هستند. تحلیل بانک آو امریکا نیز نشان میدهد که شهرهای جذاب برای نسل Z مانند دنور و مینیاپولیس، همزمان با کاهش فرصتهای شغلی، همچنان مقصد هستند که نشان از اولویتدهی این نسل به سبک زندگی و فرهنگ، فراتر از صرفاً شغل دارد.
جایی که ترک میکنند و چرایی آن
در مقابل، حومهشهرهای آرام و گرانتر به «شهرهای ارواح نسل Z» تبدیل شدهاند. کدهای پستی مانند ۴۳۰۶۵ در پاول، اوهایو (با ۸۸ درصد مالکیت خانه و میانگین سن ۴۰.۲ سال) و ۹۳۵۳۶ در لنکستر، کالیفرنیا (با وابستگی شدید به خودرو و کمبود زندگی شبانه) شاهد خروج گسترده این نسل هستند که عمدتاً به دلیل کمبود فرصتهای شغلی، امکانات محدود و هزینههای بالای مسکن نسبت به درآمدهای اولیه شغلی آنهاست.
دانیل کاب، سردبیر مووینگپلیس، در این باره گفت: «نسل Z مانند یک تست اصطکاک برای بازار کار و مسکن عمل میکند. آنها کمترین انعطاف مالی را دارند و تنها زمانی جابهجا میشوند که شهری موانع را برای یک زندگی بزرگسالی قابل قبول بردارد. وقتی نسل Z در یک محله ظاهر میشود، دلیلش مد روز بودن نیست، بلکه این است که محاسبات اقتصادی برایشان جواب داده است.»
این الگوها نشان میدهد که نسل Z، با وجود محدودیتهای مالی، به دنبال فضاهای شهری پرجنبوجوش، قابل پیادهروی و دارای فرصتهای شغلی است و شهرهای در حال رشد با هزینههای کمتر را به کلانشهرهای گرانقیمت ساحلی ترجیح میدهند. تحلیلگران معتقدند این روندها میتواند فشار تقاضا بر بازارهای اجاره و مسکن ورودی در این مناطق نوظهور را در آینده افزایش دهد.
انتهای پیام
ارسال نظر