ابراهیم بای سلامی

زهرا بخشی/ دکتر غلام حیدر ابرهیم بای سلامی، عضو پیشین شورای عالی میراث فرهنگی و گردشگری، با مروری بر مسیر حرفه‌ای خود از دانشگاه تهران تا بنیاد توسعه گردشگری پایدار،تشکیل وزارت میراث فرهنگی و گردشگری را گامی مثبت می‌داند؛ اما معتقد است فقر راهبردی، ضعف سیاست‌گذاری و نبود مدیریت عالی تخصصی،این وزارتخانه را هنوز در مسیر مناسب پیشرفت و تقویت بخش خصوصی قرار نداده است. او در این گفت‌وگو، با نگاهی واقع‌گرایانه به بحران جنگ و تحریم، بر گردشگری داخلی، گسترش زیربناها و تدبیرعقلانی برای آینده تأکید می‌کند. در ادامه، متن کامل این گفت وگو پیش روی شماست.

1. اگر موافق باشید، گفت‌وگو را از فعالیت‌های شاخص شما در حوزه گردشگری شروع کنیم؛ به‌ویژه در دورانی که که عضو شورای عالی میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری بودید. مسیر حرفه‌ای شما چگونه طی شد؟

از سوابق من عضویت در هیئت علمی دانشگاه تهران، بنیان‌گذار و نخستین رئیس انجمن علمی گردشگری ایران، مؤسس و رئیس مرکز پژوهش‌های گردشگری دانشگاه تهران، مدیرعامل هگتا و در حال حاضر در بنیاد توسعه گردشگری پایدار فعالیت می کنم. از پیشنهادهای ما در زمان عضویت در شورای عالی گردشگری به دولت امید، تشکیل وزارت میراث فرهنگی و گردشگری، ساماندهی حساب‌های اقماری گردشگری (TSA) و طرح پیشران صد هتل - صد کسب‌وکار بود.

2. با گذشت دوسال از عملکرد وزارت گردشگری در دولت چهاردهم ارزیابی شما از عملکرد این وزارتخانه چیست؟ در چه مواردی ضعیف و چه مواردی قوت داشته است؟

با همه چالش‌های موجود، تشکیل وزارت عالی میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری امر مثبتی بود؛ اما به دلیل فقر راهبردی و ضعف سیاست‌گذاری و فقر مدیریت عالی تخصصی، هنوز این وزارتخانه به شکل مناسب برای تقویت بخش خصوصی سامان نیافته است. البته بحران‌ها و شرایط جنگی نیز از موانع اصلی پیشرفت زیربناها و توسعه گردشگری در کشور است.

3. به زودی طوفان جنگ به پایان می رسد. مهمترین کارهایی که صنعت گردشگری برای بهره برداری هر چه بیشتر از فرصت های پساجنگ می تواند انجام دهد چیست؟

معلوم نیست و پیش‌بینی نمی‌شود جنگ و بحران‌ها بزودی و در کوتاه‌مدت در غرب آسیا فروکش کند. برای بهره‌گیری از فرصت‌های آینده، اقدام برای گسترش زیربناها و ارائه طرح‌های پیشران برای توسعه گردشگری کشور ضروری است.

4. با توجه به نوسانات ارزی و تحریم ها، الگوی موفق برای « مدیریت بحران و تاب آوری» در مقاصد گردشگری ایران چیست؟

در شرایط کنونی که بحران‌های ناشی از جنگ و تحریم وجود دارد، با همه دشواری‌های موجود، توجه به جذب و رونق هرچه بیشتر گردشگری داخلی و استفاده از امکانات موجود به منظور زنده ماندن این صنعت ضرورت دارد.

5. در شرایطی که سفرهای خارجی کم رنگ و یاحتی متوقف شده چگونه می توان گردشگری داخلی را از یک «سفر تطبیقی» به یک محرک اقتصادی پایدار تبدیل کرد؟

گردشگری داخلی هم به سهم خود، به دلیل مردمی بودن و پویایی و ضریب تکاثر بالای اقتصادی این صنعت، به عنوان محرک اقتصادی عمل می‌کند و در رشد درآمد ناخالص داخلی (GDP) مؤثر است؛ اما آنچه صنعت گردشگری را ممتاز می‌سازد، توسعه گردشگری ورودی مفید، ارزآوری و توسعه بهینه صادرات با سرمایه‌گذاری در داخل کشور است که فعلاً به دلیل جنگ و بحران در محدودیت شدید قرار دارد.

6. آینده گردشگری ایران را چگونه ارزیابی می کنید؟

توسعه و پیشرفت معطوف به تدبیر و کنش‌های عقلانی است و رشدو توسعه ، سرنوشت محتوم جوامع است. امید است با رفع موانع موجود در آینده نزدیک،صنعت گردشگری در ایران توسعه یابد و متناسب با جاذبه‌های فرهنگی و تاریخی، طبیعی، صنعتی و خدماتی کم نظیر ایران در غرب آسیا بدرخشد.

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
0 + 0 =

پربازدیدها

آخرین اخبار داخلی